Ik vind het tijd worden eindelijk weer eens wat te schrijven. Het is echt zo lang geleden dat ik mijn gedachtengang rond de pokerwereld online heb kunnen publiceren. Niet dat ik niets meer geschreven heb, integendeel; inmiddels is het reeds ter ziele "Pokermagazine" en het "Pokernews Magazine" voorzien van mijn relaas. Toch merk je dat je in bladvorm veel minder open schrijft dan in blogvorm. Ook het 'writersblock' komt plotseling om de hoek kijken. Eindredacteuren die je bestoken met deadlines en onderwerpen die maar niet verzonnen kunnen worden. Ik word er soms een beetje kriebelig van.
Anyway, inmiddels is de pokerwereld enorm veranderd en denk ik dat ik ook een heel andere plek heb ingenomen in die wereld. Uiteraard alleen al doordat het aanbod van nieuwe spelers zo groot is geweest zijn er in verhouding veel minder plekken binnen media, sponsorcontracten en erelijsten te vergeven. Daarnaast is het niveau ook dusdanig dat je om bij de top te blijven steeds hogere stakes diende te spelen. Iets waarin ik me misschien wat heb verslikt. In de tijd dat ik nog wel eens aan de hoogste tafels fixed limit op Stars plaatsnam was er nog geen tableratings die alles van je bijhoudt. Alles kon nog enigzins in de anonimiteit. Tegenwoordig weet de gehele pokerwereld wie er de grootverdieners zijn en wie het momenteel niet zijn. Spelers van vroeger die de hemel ingeprezen worden blijken via deze site eigenlijk juist structurele verliezers te zijn en spelers die nu hot runnen bleken juist enige tijd geleden heel slecht te draaien. Hierdoor lijkt een baan te zijn openbroken voor het 'echte' talent dat wel structureel weet te winnen. Onbekende namen in de 'oude' pokerwereld als mikelitt en Tim Modderman lijken plotseling de nieuwe generatie spelers die mogelijk niet de beste media 'presence' hebben maar wel het meeste munt uit de veredelde sport weten te slaan.
Ik heb me in de afgelopen periode moeizaam staande gehouden. Mogelijk werd het opkrikken van het algehele niveau in de pokerwereld me een beetje te zwaar. Althans dusdanig te zwaar dat ik verslapte er net zo veel aan te doen als vroeger en waar ik vroeger studeerde om de beste te worden was ik nu plotseling aan het studeren om 'bij te blijven'. Een situatie die natuurlijk nooit goed is voor je ego en wanneer de resultaten dan ook nog blijven tegenvallen is het natuurlijk een situatie waarin je weet dat je dingen om moet gaan draaien. Inmiddels lijkt het tij weer een beetje te keren. Het vertrouwen is na wat kleine successen langzaam terug aan het komen en ik houd me stiekem een beetje vast aan de loopbaan van bijvoorbeeld Marc Naalden die ook een periode van 1,5 jaar heeft gehad waarin die eigenlijk niets van betekenis heeft gepresteerd om uiteindelijk een bracelet en runner-up te worden in een WSOP-event. Hij heeft zich weer op de kaart gespeeld maar ik ken uiteraard ook zijn dalen en daardoor geeft het voor mij wat meer kleur dan voor de gemiddelde lezer die vaak alleen de successen onthouden van spelers die dan weer in de aandacht zijn. Het siert hem dan ook dat hij zich zo bescheiden op blijft stellen en elk interview weer blijft hameren op de gigantische hoeveelheid variantie waarmee live toernooispelers te maken hebben.
Verder is er sinds vorig jaar in ieder geval een fijne opsteker geweest in de vorm van een sponsorship bij Pokerhuis. Ik mocht het huidige team, dat bestond uit bekende nederlanders als Lange Frans, Baas B en Fajah Lourens in eerste instantie aanvullen en later samen met Jos Ariaans eigenlijk opnieuw ontwerpen. Wendy Slot bleef aan bij het team en vervulde een iets kleinere rol maar moest zich met name toeleggen op de 'vrouwentoernooien'. Jos en ik hebben er in ieder geval in dit eerste deel van het seizoen voor gezorgd dat we met een veel kleiner budget een veel groter bereik hebben gehaald van de naamsbekendheid van Pokerhuis en ik ben er van overtuigd dat we nog maar aan het begin staan van een heel solide plan waarmee we het team straks wat verder gaan uitbreiden. Zo heb ik al enkele malen 'invitationals' kunnen aanbieden waardoor bijvoorbeeld Jasper Wetemans in Utrecht de Summer Classics mee mocht spelen en andere spelers een leuke deal konden krijgen. Jos zorgde voor de grootste resultaten door in Belgie de Namur Open te winnen en door een finale tafel te halen in Enschede. Daarmee krikte hij het teambudget en de moraal natuurlijk onwijs op. Zelf wist ik voor Pokerhuis tot op heden nog niet te cashen. Wel een beetje teleurgesteld, maar het voelt alsof er toch wat mooie dingen aankomen :)
Voor de komende tijd staan er wel mooie pokerweken op het programma. Aanstaand weekend spelen we het Dutch Open in Rotterdam waarvoor ik me goed heb voorbereid. Het lekkere hotel van vorig jaar is weer in de arm genomen (Bilderberg) en ik heb besloten daar weer netjes te bloggen over hoe zo'n toernooi nou weer loopt. Daarna begint de Master Classics alweer bijna waar ik ook gewoon een hotel heb genomen. Ondanks dat het vrij dichtbij huis is wil ik toch wat meer in de stad zitten zodat ik niet lastig hoef te doen met m'n auto. Ook een verbouwing naast m'n huis werkt niet echt mee als ik in zo'n drukke week om zeven uur al mijn bed uit geboord wordt. Daarna staat Belgie op het programma en dan volgen respectievelijk Enschede (1 dags event), Breda en Venlo. Vervolgens nog de gebruikelijke wintersport en dan is het alweer januari. Voorlopig dus meer dan voldoende events om hopelijk wat leuke verslagen van te maken. En alle moodswings die zullen volgen zullen daar ongetwijfeld mee te maken hebben :)
